موضوعات مرتبط: بدون دسته

تاريخ : سه شنبه سوم شهریور 1394 | 12:22 | نویسنده : . رشیدی | یک نظر

رهبر انقلاب:

 

تشدید اختلافات در دنیای اسلام، ممنوع است. ما با رفتارهایی که بعضی از گروه‌های شیعه انجام میدهند که موجب اختلاف میشود، مخالفیم. ما صریحاً گفته‌ایم که با اهانت به مقدّسات اهل‌سنّت مخالفیم. یک عدّه‌ای از این‌طرف، یک عدّه‌ای از آن‌طرف، بر آتش دشمنی‌ها می‌افزایند و آنها را تشدید میکنند؛ خیلی‌هایشان هم نیّتهایشان نیّتهای خوبی است، لکن بصیرت ندارند. بصیرت لازم است؛ باید دید نقشه‌ی دشمن چیست. نقشه‌ی دشمن در درجه‌ی اوّل ایجاد اختلاف است.

 

نقشه‌ی دوّم دشمن نفوذ است؛ میخواهند در کشورهای اسلامی و در کشورهای این منطقه، یک نفوذی به‌وجود بیاورند که تا ده‌ها سال ادامه داشته باشد.

 

۱۳۹۴/۵/۲۶

 

متدیّنین بیش از دیگران باید دنبالِ زندگی بهتر باشند! «بهره‌مندی فراوان از دنیا» جایزۀ دینداری است. قرآن: اگر مردم کتاب آسمانی خود را اقامه می‌کردند از برکات زمین و آسمان بهره‌مند می‌شدند.(مائده،۶۶) اگر یک مذهبی، «زندگی درست» نداشته باشد در ادّعای دینداری‌اش صادق نیست؛ زندگی سرشار از گرفتاری، نشانهٔ ایثار، زهد و خداپرستی نیست بندگی بهتر، موجب زندگی بهتر هم می‌شود.

 

/318/


موضوعات مرتبط: بدون دسته

تاريخ : سه شنبه سوم شهریور 1394 | 12:12 | نویسنده : . رشیدی | یک نظر

حضرت آیت‌الله العظمی جوادی آملی :

 

" هیچ موجودی از هیچ موجود دیگری راضی نمی‌شود ، مگر به وساطت مقام امام هشتم ؛

هیچ انسانی به هیچ توفیقی دست نمی یابد و خوشحال نمی شود ، مگر به وساطت مقام رضوان امام رضا (سلام الله علیه) ؛ 

و هیچ نفس مطمئنه ای به مقام راضی و مَرضی بار نمی‌یابد ، مگر به وساطت مقام امام رضا! 

او نه چون به مقام رضا رسیده است به این لقب ملقّب شده !

بلکه چون دیگران را به این مقام می‌رساند ، ملقّب به رضا شد .

اهداف جزئی هم مشمول این اصل کلّی است .

اگر کسی در کارهای جزئی موفق شد و راضی شد ؛ 

چه بداند، چه نداند به برکت امام رضا(ع) است !

اگر فرزندی کوشید و رضای پدر و مادر خود را فراهم کرد ؛ 

چه بداند و چه نداند ، به وساطت مقام امام رضا(ع) است !

و اگر عالم حوزوی یا اندیشه ور دانشگاهی به مقام علم و دانش بار یافت و بر کُرسی استادی تکیه زد و راضی شد ؛ 

چه بداند ، چه نداند به وساطت مقام ایشان است.

 

" السلام علیک یا علی بن موسی الرضا المرتضی ، ایها الامام الرئوف "


موضوعات مرتبط: بدون دسته

تاريخ : چهارشنبه دهم تیر 1394 | 20:27 | نویسنده : . رشیدی | یک نظر

اگر امام حسن (علیه السلام) وارد جنگ می شد، جو طوری نبود که امام حسن مجتبی (علیه السلام) غلبه پیدا کند. همه ی عوامل، در جهت عکس غلبه ی امام مجتبی (علیه السلام) بود. معاویه غلبه پیدا می کرد، چون دستگاه تبلیغات ددر اختیار او بود. اگر امام حسن (علیه السلام) صلح نمی کرد، تمام ارکان خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، را از بین می بردند و کسی را باقی نمی گذاشتند که حافظ نظام ارزشی اصیل اسلام باشد. همه چیز به کلی از بین میرفت و ذکر اسلام برمي افتاد و نوبت به جریان عاشورا هم نمی رسید. اگر بنا بود امام مجتبی (علیه السلام) جنگ با معاویه را ادامه بدهد و به شهادت خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، منتهی بشود، امام حسین (علیه السلام) هم باید کشته می شدند، همه باید از بین می رفتند و کسی که بماند و بتواند از فرصت ها استفاده بکند و اسلام را در شکل ارزشی خودش بازه حفظ کند، دیگر باقی نمی ماند. این، حق عظیمی است که امام مجتبی (علیه السلام) بر بقای اسلام دارد. البته صلح تحمیلی بود؛ اما بالاخره صلحی واقع شد. باید گفت حضرت، دل نداد. همین شرایطی که حضرت قرار دارد، در واقع پایه ی کار معاویه را متزلزل کرد، خود این صلح و شرایط امام حسن (علیه السلام) همه اش یک مکر الهی بود. «و مکررا و مکرالله»[8] بودم. یعنی اگر امام حسن (علیه السلام) می جنگیدند و در این جنگ کشته می شد معاویه می گفت من نکشتم، اصحاب خودش کشتند. امام حسن (علیه السلام) شیعه را حفظ کرد، یعنی بنا را حفظ کرد تا بعد از بیست سال، بیست و پنج سال، حکومت به اهل بیت (علیهم السلام) برگردد.


موضوعات مرتبط: بدون دسته

تاريخ : چهارشنبه دهم تیر 1394 | 18:9 | نویسنده : . رشیدی | بدون نظر

هرچه زمان میگذرد
انسان ها دلگیر تر میشوند
این خاصیت دل بستن به زمانه است
خوشا به حال انانکه به جای "زمان"
به
 "صاحب زمان"
دل بستند.




 اللهم عجل لولیک الفرج...


موضوعات مرتبط: بدون دسته

تاريخ : چهارشنبه شانزدهم اردیبهشت 1394 | 21:56 | نویسنده : . رشیدی | بدون نظر
.: Weblog Themes By VatanSkin :.